Çoğu zaman, çocuklar parayla ilgili tutumlarını ders kitaplarından değil, evde gördüklerinden öğreniyor. BES karşılaştırma üzerine hazırladığımız bu bölümde yaş gruplarına göre harçlık, biriktirme ve bekleme becerisi konularını ele alıyoruz.
Otomasyon kurulup unutulmamalı, yılda birkaç kez kontrol edilmelidir. BES karşılaştırma için tutarları enflasyona ve gelir artışına göre güncellemek sistemin verimini korur.
Duyguyu tamamen dışlamak mümkün değildir; ancak karar ile uygulama arasına zaman koymak etkisini azaltır. BES karşılaştırma ile ilgili büyük adımlar için kendinize yirmi dört saatlik bir bekleme kuralı koyabilirsiniz.
Karşılaştırma yapmadan seçim yapmak, çoğu zaman en çok reklamı görüleni seçmek demektir. BES karşılaştırma konusunda dört beş kriteri sabitleyip her seçeneği aynı ölçüyle puanlamak gerekir. Aynı tabloda görülen seçenekler arasında fark hemen belirir.
Karar verirken kişisel ihtiyaç profili, ürünün teknik özelliklerinden daha belirleyicidir. Aynı seçenek bir kişi için ideal olurken, nakit ihtiyacı sık doğan bir başkası için uygun olmayabilir. BES karşılaştırma ile ilgili tercihler bu nedenle kopyalanmak yerine kişiselleştirilmelidir.
Borç kapatmada sıralama yöntemi kişiye göre değişir; kimi en yüksek faizden, kimi en küçük bakiyeden başlar. BES karşılaştırma ile ilgili planı borç takvimiyle aynı sayfada tutmak kararları kolaylaştırır.
Uygulamada, en yaygın hata, acil durum fonu oluşmadan uzun vadeli taahhütlere girmektir. Beklenmedik bir masraf çıktığında bu taahhütler zararına bozulur ve kazanç yerine kayıp doğar. BES karşılaştırma konusunda sabır kadar sıralama da önemlidir.
Yirmili yaşlarda önemli olan ile emekliliğe yaklaşırken önemli olan aynı değildir. BES karşılaştırma ile ilgili öncelikler gelir istikrarı, bakmakla yükümlü olunan kişi sayısı ve zaman ufkuna göre yeniden sıralanır.
Evlilik, çocuk, iş değişikliği ve emeklilik gibi kırılma noktaları planın yeniden kurgulanmasını gerektirir. BES karşılaştırma konusunda her büyük yaşam değişikliğinden sonra bir gözden geçirme yapmak faydalıdır.
İlk adım, gelir ve giderlerinizi en az üç aylık bir dönem için kayıt altına almaktır. Paranızın nereye gittiğini net şekilde görmeden bütçe planı yapmak tahmine dayalı kalır. Banka ekstreleri ve kredi kartı dökümleri bu çalışma için en güvenilir kaynaktır.
Özetle, genel kabul gören ölçü, zorunlu aylık giderlerinizin 3 ila 6 katıdır. Düzensiz gelirli veya tek gelirli hanelerde bu süreyi 9 aya kadar uzatmak mantıklıdır. Bu fon yatırım değil güvenlik yastığı olduğu için vadesiz veya kolay bozdurulabilen hesaplarda tutulmalıdır.
En yaygın hata, birikimi ay sonunda artan paraya bırakmak ve yıllık ödenen sigorta, vergi gibi kalemleri bütçeye yazmamaktır. İkinci sık hata, gelir arttığında harcamaları aynı hızda büyütmektir. Üçüncüsü ise acil fon oluşturmadan riskli yatırıma girip zorunlu anda zararına satış yapmaktır.
Kural olarak, bu yazıda paylaşılan yöntemleri bir çırpıda uygulamak zorunda değilsiniz; ayda bir maddeyi hayatınıza yerleştirmek bile bir yıl sonunda ciddi bir birikim demektir.